asi birkaç cümlem var müsaadenizle… ;)

İçimi sergileyecek bir vitrinim olmadı hiç!

Bir seyyar satıcı kılığında sevdim kendimi…
Bu şehrin tüm caddeleri bilir hoyratlığımı, hırçınlığımı!
Eyyy Istanbul!
Koca Şehir, sen benim mahalle aralarında yürüdüğüm asiliğimdin. Keskin, asi bir kız çocuğuydum ben; sen ise dünyanın en yosma şehri! Ve biz beraber büyüyorduk ben sana aşık ve sen serseri…

tumblr_min9taq6l21r1thfzo2_1280

            Biraz siyah biraz kırmızıdır hayatın tadı!

            Sen seversin kırmızı sende hayat bulur ve sen gidersin siyah sende yok olur
                Şehir ıslak, şehir sessiz!
                     Sussun bugün gece, bütün renkler sussun…
                   Bakidir nankörlük… Siyah matemde, kırmızı ateşte

    tumblr_min9taq6l21r1thfzo2_1280

“Gitmek sadece bir eylemdir,Unutmak ise kocaman bir devrim!” demiş şair…

Peki ya susmak neydi?

Hangi eylemin duruşuydu, hangi koca çığlığın ve söyleyemediklerimin içinde barındırdığı bir gidişti…

Gitmek bir eylem, unutmak da bir devrim ise, ben bütün gidişleri ceplerime yerleştirip sadece susuyorum…

   tumblr_min9taq6l21r1thfzo2_1280

Sen sol anahtarında  hayat bulan bir notaydın…

Bense o notları saçlarında dans ettiren bir asi…

Gökyüzüydü  sessizliğin, Medcezirse hırçınlığım!

Sahi!

Kaç keskin söz ve gölge daha ağır geldi haksızlığına!

Gökyüzünü görmek için kaç kez baktın semaya?

Yoksa gözlerini kaldırmadan ve yormadan yansıma maviliklerle mi yetindin yine çayında…

tumblr_min9taq6l21r1thfzo2_1280

Hatır mı aşkta gizliydi, aşk mı hatırda saklı?

Huzur muydu aşkın miladı, aşk mıydı huzursuzluğun taa kendisi!

Kaç yitirilmiş, eksik, yitik, paçavra hayat vardı unuttuğumuz köşelerde…
Ya da hayatın kaç tane daha siyah yanını sakladık ceplerimizde?
Kenetlenecek bir kilit miydi tek dileğimiz?
Yoksa bir liman olabilme arayışında mıydı yüreğimiz…
Kelimeler dağınık, cümleler kırık dökük…
Bütün sebepler sonuçsuz, ve her yazı öznesiz…
Bir şehir düşün ki tüm yitikliğiyle raks ediyor cümlelerde…
İstanbul ruhumun yüklemsiz şehri…
Sahi!
Beyler, bayanlar dökseniz artık diyorum hani şu ceplerinizdekileri?

tumblr_min9taq6l21r1thfzo2_1280

Tüketmişliğin hatırı diye bir şey yoktur, hatırı kalan bir şeyler varsa onlar bitmeyen şeylerdir.

Küçükte olsa boş vermişlik varsa eğer, giden artık konuk oyuncudur hayatlarımızda.

Keşke bitmeseydi söylemi yerine başka kelimeler birikse ya o keskin dudaklarımızda…

En güzel gökyüzüne aşık olsak ya hep.

Ben turkuaz olsam, sen lacivert!

Deniz tutulsa…

Bir kahve içsek kahvenin rengi senin kokunda hayat bulsa…

Sen bana renk versen ben sende hayat bulsam.

Bir kız çocuğu gülse

Huzur gelse…

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.